آبیاری گیلاس و آلبالو و باغ های گیلاس و آلبالو
مسئله آبیاری بزرگترین مشکل در کشور ماست زیرا در ایران به خاطر وجود آب و هوای خشک و معتدل، خاک اصوالاً دارای حاصلخیزی خوبی است و می توان گفت عامل محدود کننده در باغداری در تمام قسمتهای کشاورزی آب است یعنی هر قدر آب بیشتر داشته باشیم به همان نسبت میتوانیم بهره برداری بیشتری از خاک بگیریم و به جمعیت بیشتری غذا دهیم و یا جمعیتی را که داریم در فراوانی و رفاه بیشتر نگه داریم.
از آنجا که کشور ایران از کشورهای خشک دنیا بوده و پایداری کشاورزی در آن وابستگی زیادی به بهره برداری بهینه از منابع آبی دارد ضرورت آگاهی کلیه دست اندرکاران بخش آب و کشاورزی به روشهای نوین آبیاری محسوس بوده و بایستی با آگاهی کامل در توسعه آنها در کشور قدم برداشت. در شرایط فعلی با توجه به میزان جمعیت رو به رشد کشور در حالی که بخواهیم با همین ترکیب کشت فعلی و وضعیت راندمان آبیاری موجود کشور غذای مورد نیاز این جمعیت را در سالهای آینده تامین کنیم بخش کشاورزی به میزان بسیار زیادی با کمبود آب مواجه خواهد شد بنابراین لازم است که در الگوی مصرف آب تغییراتی ایجاد شود تا سبب بهبود راندمان آبیاری شود.
مدیریت آبیاری برای درختان گیلاس و آلبالو
گیلاس از جمله اولین محصولات سردسیری است که در تابستان میرسد و زمان گلدهی آن تا زمان رسیدن محصول معمولاً بیش از سه ماه طول نمیکشد. رشد میوه، رشد شاخه ها و جوانه های گل و گل انگیزی تقریبا در یک زمان اتفاق میافتد و این مسئله غالبا منجر به ایجاد رقابت برای جذب مواد غذایی در فرایند تولید اندامهای گیاهی درخت خواهد شد. میوه گیلاس نسبت به سایر میوه ها کوچکتر بوده و این مسئله منجر به تولید جوانه های گل متعدد میشود. برای تولید یک محصول اقتصادی و تجاری در گیلاس نیاز به تشکیل میوه های درشت است و از طرفی استفاده از روش های تنک شیمیایی و یا دستی در گیلاس غیر ممکن و غیر عملی است بنابراین برای نزدیک شدن به این هدف نیاز به ذخیره مناسب مواد غذایی و تعادل مناسب در جذب آب خواهد بود. برای این منظور توجه به منحنی رشد درخت گیلاس و وجود تجمع مواد غذایی در مرحله پس از ریزش گلبرگها تا برداشت میوه، اهمیت دارد. علاوه بر این، در نظر داشتن یک توقف رشد در زمان سفت شدن هسته می تواند شرایط لازم برای نحوه صحیح مدیریت آبیاری را در مورد درختان گیلاس فراهم سازد. این درختان در این زمان به بیشترین مواد غذایی و آب جهت حداکثر عملکرد و کیفیت میوه نیاز دارند ولی باید توجه داشت که میزان آبیاری باید بر اساس ظرفیت زراعی باغ و نیاز درخت در نظر گرفته شود. آبیاری بیش از حد نیز می تواند اثرات زیان باری را برای درختان به وجود آورد.
در زمینه مدیریت آبیاری و کاربرد روش های آبیاری میکرو در باغهای گیلاس، تحقیقات وسیعی در کشورهای مختلف انجام شده است.
روش های مختلف آبیاری باغ های گیلاس و آلبالو
روش کرتی یا غرقابی برای آبیاری باغ گیلاس و آلبالو
در این روش، باغ به کرتهایی حاوی یک یا چند درخت تقسیم شده و هر کرت در آبیاری با آب پر میشود. بازده مصرفی این نوع آبیاری نسبتاً کم است یعنی قسمت مهمی از آبی که به زمین داده میشود بدون اینکه مورد استفاده قرار گیرد به اعماق خاک فرو میرود و از دسترس ریشه ها خارج میشود. از محاسن این روش بی نیازی به تسطیح خاک و وسایل مدرن آبیاری میباشد. در باغهای جوان ایران برای جلوگیری از شیوع بیماریهای خاکزی نوع از آبیاری کرتی به نام تشتکی مورد استفاده قرار میگیرد که خود به دو نوع زنجیری و شانه ای تقسیم میشود.
روش نشتی برای آبیاری باغ های گیلاس و آلبالو
در روش نشتی، در دو طرف ردیف کشت دو شیار به عمق ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و به عرض ۲۵ تا 30 سانتیمتر ایجاد و آب با فشار کم در آنها جریان می یابد. بازده مصرفی این روش از روش کرتی بیشتر است و در این روش زمین باید کاملا صاف و تسطیح شده باشد. برای جریان انداختن آب از نهر اصلی به شیارها و تنظیم مقدار آن معمولاً از سیفون های مخصوص آلومینیومی و یا پلاستیکی استفاده میکنند. در آبیاری نشتی به تدریج که بر عمر اندازه درختان افزوده می شود باید تعداد شیارها را در هر طرف درخت افزایش داد به طوری که در حداکثر رشد، تمام سطح باغ از شیارهای موازی باهم پوشیده و آبیاری شود.
روش بارانی برای آبیاری باغ های گیلاس و آلبالو
در روش بارانی، درختان توسط فواره های چرخانی متصل به لوله های آلومینیومی خاص آبیاری میشوند. بازده مصرفی این روش از روشهای قبل بیشتر و حدود ۸۰ درصد است و از محاسن آن میتوان عدم نیاز به تسطیح؛ امکان به کار بردن کودهای شیمیایی و سموم کشاورزی همراه با آبیاری و در موارد خاص مبارزه با سرما را نام برد. مهمترین عیب این روش، بالا بودن قیمت لوله ها، پمپ ها و سایر ملزومات است.
روش قطره ای برای آبیاری باغ های گیلاس و آلبالو
در این روش، آب توسط پمپ های خاصی در لوله های پلاستیکی نسبتا باریک و قابل انعطاف که در طول هر ردیف روی سطح خاک قرار داده میشوند، جریان می یابد و از طریق چکاننده های خاصی که در طول لوله قرار دارند به صورت قطراتی بیرون آمده و خاک اطراف درخت را مرطوب نگه میدارد. تعداد چکاننده ها برای نهال های جوان یک عدد است و به تدریج که گیاه بزرگ میشود به ۳ تا ۴ عدد برای هر درخت افزایش داده میشود. این روش دارای بازده مصرفی حدود ۹۵ درصد بوده و از تسطیح خاک بی نیاز است ولی احداث آن گران تمام میشود. کاربرد این روش در خاکهای شور و آبهای سنگین و شور سرعت شوری خاک را افزایش میدهد. برای جلوگیری از این امر و نیز جلوگیری از مسدود شدن چکاننده ها در اثر رسوب نمک باید اندازه چکاننده ها را بزرگتر از حد موردنیاز گرفت تا آب، مقداری حرکت عمقی پیدا کرده و ضمن نفوذ به طبقات زیرین خاک، املاح اضافی را شسته و همراه خود از طبقات فوقانی خارج سازد.
مشخصاتتان را وارد کنید 
