فیلم و نرم افزارهای آموزشی کشاورزی، دام و طیور و آبزی پروری
روش دانلود: ارزان و فوری ( حتی در زمان قطع اینترنت جهانی )
روش ارسال دی وی دی: قیمت محصولات + 210 هزار تومان هزینه تکثیر، بسته بندی و پست پیشتاز
دلایلی که باعث شد صنوبرها روز به روز ارزش بیشتری یابند عبارتند از:
- از نظر اکولوژیکی کم نیاز هستند و گونه های مختلف آن قابلیت سازگاری با اقلیم های مختلف را دارند.
- در شرایط مساعد بسیار سریع الرشد هستند (تولید تا 40 متر مکعب در سال در هکتار در بعضی منابع علمی گزارش شده است.)
- امکان کاشت انبوه آنها در کنار هم و بهره برداری در زمان کوتاه (دوره های چندساله) وجود دارد.
صنوبر درختی است که برای زراعت چوب بسیار اهمیت دارد. صنوبرها بسته به گونه ها و ارقام مختلف، شرایط اکولوژیکی متفاوتی را می پسندند ولی برای تولید چوب زیاد، شرایط بهینه آب و هوایی با آب کافی و خاک غنی ایده آل است. صنوبرها نسبت به گرمای شدید حساس تر از سرمای زمستانه و یخ زدگی هستند و به خصوص آبهای گرم را نمی پسندند. مناطق با بادهای شدید می تواند برای رویش گیاه محدودیت ایجاد کند. صنوبرها معمولاً در برابر جریان های سیلابی بردباری نشان می دهند ولی تحمل دوره طولانی غرقابی را ندارند. وضعیت توسعه صنوبر در مناطق مختلف کشور را می توان در قالب سه منطقه کلی تقسیم بندی کرد:
در مناطق کم باران و نیمه خشک آبیاری مناسب به طوری که آب پیرامون ساقه درخت را فرا گیرد و برای دست کم یک ساعت در این حال باقی بماند ضروری است. نوبت های آبیاری باید به نحوی تنظیم شود تا خاک پای درختان بیش از دو روز کاملاً خشک نباشد. در فصل های گرم، آبیاری با فاصله های کمتر لازم است. در صورت فاصله های زیاد آبی و یا حجم کم آب، واکنش درختان به صورت پلاسیدگی برگ ها، تغییر رنگ و ریزش برگ ها خود را نشان می دهد که آسیب های بسیاری را به گیاه وارد می کند.
ایجاد تعادل بین عناصر غذایی در گیاه ضامن افزایش عملکرد و بهبود کیفیت میوه می باشد. بنابراین لازم است از تمام کودهاییکه حاوی عناصر غذایی مورد نیاز گیاه هستند، به صورت متعادل و بر اساس نیاز گیاه استفاده شود. براساس مقایسه ی نتایج تجزیه های برگ و خاک با اطلاعات غلظت های بهینه ی کودی که در نتیجه ی تحقیقات به دست آمده، مشخص می شود چه عناصری باید به خاک و گیاه داده شوند و از مصرف چه عناصری باید پرهیز شود تا تعادل عناصر غذایی در باغ برقرار شود. به منظور تأمین عناصر پُرمصرف ( ماکرو ) و کم مصرف ( ریزمغذی ) از انواع کودهای شیمیایی، آلی ( ارگانیک ) و زیستی ( بیولوژیک ) استفاده می شود.
شیره انگور با نام محلی دوشاب یکی از محصولات بومی مناطق انگورخیز کشور ایران و یکی از منابع درآمد مردم مناطق فوق است که عمدتاً از انگورهای نامرغوب آخر فصل تهیه می شود. بر اساس آمار وزارت جهاد کشاورزی، ایران هفتمین کشور تولید کننده انگور در جهان است . مقداربیشتری از انگور تولیدی برای تهیه کشمش و مقدار کمی نیز به صورت تازه خوری مصرف شده و یا در سردخانه ها نگهداری می شود. در این میان انگورهایی که برای نگهداری و یا تولید کشمش مناسب نیستند برای تهیه شیره انگور مصرف می شوند.
عمق نفوذ ریشه های انگور در خاک به نوع خاک بستگی دارد. برای نمونه، در خاک های رسی و سنگین حداکثر تا عمق 90 سانتی متر و در خاک های متوسط رسی- شنی تا عمق 5/ 3 متر نفوذ می کند. نفوذ ریشه های انگور در خاک های بسیار سبک و تقریباً شنی تا عمق 6 متر و بیشتر هم دیده شده است. همچنین مقدار آب مورد نیاز برای رشد و نمو انگور به مقدار تبخیر در محل، مرحلۀ رشد گیاه، درصد پوشش گیاهی تاج درخت انگور و مقدار بارندگی در طول فصل رشد بستگی دارد. درخت انگور از خردادماه تا آخر شهریورماه که ممکن است تا نیمۀ مهرماه هم طول بکشد، به آبیاری نیاز دارد.
بر حسب طبیعت و خصوصیات دیگر گیاهان، مانند گیاهان علفی و تیغی به منظور بالابردن کیفیت محصول و میزان آن از پیوند تیغی استفاده می گردد.
نباتات تیغی که کاکته نیز نامیده می شوند گیاهانی هستند که بنابر مقتضیات محل رویش که دارای هوای گرم و خشک می باشد برگهای خود را از دست داده اند و دارای تیغهای زیاد گردیده اند و علاوه بر این ساقه آنها سبز و گوشتی یعنی نرم مانده است و مقدار زیادی آب را در خود ذخیره نموده است. این گیاهان اغلب دارای شکلهای غیر عادی و قابل توجه می باشند و در اثر پیوند تغییر شکل می دهند.
پیوندی که دارای پایه کامل و ریشه است عملاً پیوند شاخه بریده نامیده می شود. ولی در موارد بسیار، از قبیل پیوند نیمانیم انگلیسی یا زینی، پایه می تواند فاقد ریشه باشد تا پس از عمل جوش خوردن، در شرایط مناسب ریشه دار گردد. گاهی پیوند شاخه بریده در روی قطعه ای از ریشه می تواند صورت گیرد. عمل پیوند در روی پایه کامل ( ریشه دار ) معمولاً در محل اصلی یا خزانه انجام می شود. در صورت وجود شرایط مناسب، می توان عمل پیوند را در روی پایه هایی که در مرحله خواب هستند انجام داد. اما در مورد پایه هایی که به صورت شاخه های جدا و بریده شده هستند، عمل پیوند در محل سایه و سر پوشیده صورت می گیرد.
در این نوع پیوند همانگونه که از نام آن پیداست از جوانه ها در پیوند استفاده می گردد. این روش بسیار ساده و قابل اجرا است. در این نوع پیوند بایستی جوانه همراه با قسمتی از پوست از شاخه جدا گردد. زمان تهیه پیوندک وعمل پیوند زنی برحسب شرایط محیطی و نوع خاک متغییر است. اصل مهم در این نوع پیوند این است که پیوندک فاقد چوب بوده و طرز استقرار آن بر روی پایه باید صحیح باشد.
پیوند مجاورتی یکی از قدیمی ترین پیوند ها به شمار می رود. این نوع پیوند در طبیعت، بخصوص در جنگل ها و در بین درختان مجاور یکدیگر و تماس بسیار نزدیک آنها صورت می گیرد. معمولاً این نوع پیوند، هنگامی که شیره خام در گیاه شروع به حرکت می کند یا در آخر فصل که کندی در حرکت شیره پدید می آید ( اسفند و اواخر شهریور ) انجام می شود. در پیوند مجاورتی، پیوندک از پایه مادری جدا نمی شود مگر هنگامی که کاملاً پیوند گرفته شده باشد و گاهی در طبیعت مدتها این ارتباط باقی می ماند.
ادامه مطلب: پیوند مجاورتی ( پیوند شاخه قطع نشده از پایه مادری)
پایه و پیوندک بایستی هر کدام دارای خواص و صفات مشخص باشند تا عمل پیوند زدن ممکن گشته و از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد. در هر حال پایه بایستی دارای شرایط زیر باشد :